Recensie Bluebells Wood HC door Guillaume Sorel

 

Recensie Bluebells Wood HC
door Guillaume Sorel

 

Guillaume Sorel werkte aan een reeks schilderijen. Eventjes geen strips meer... Maar na het vervaardigen van het schilderij Aanval van de zeemeerminnen en het bezoeken van een restaurant op een bijzondere plek raakte hij dusdanig geïnspireerd dat hij tóch weer aan een album begon: Bluebells Wood.

William probeert het verdriet om de vrouw die hij kwijtraakte te verwerken in eenzaamheid. Hij heeft zich teruggetrokken in een hutje aan zee en ontvangt alleen zo nu en dan bezoek van een vriend.
En van zijn model. Zij ontkleedt zich en poseert voor William, maar hij weigert naar haar te kijken en vervaardigt enkel tekeningen van zijn verloren lief. Hij krijgt pas ogen voor een andere vrouw als er eentje uit zee opduikt. Een zeemeermin!
Het is liefde van beide kanten, maar een meermin is – nog afgezien van die vissenstaart die ze zo te zien naar believen af kan doen – niet echt geschikt materiaal om lief te hebben...

Sorel maakt van dit album een bonte mix van Edgar Allan Poe-achtige gekwelde horror, sprookjesachtige fantasy en Lovecraft-achtige horror met échte monsters. Probeer niet het verhaal uit te pluizen of te verklaren (mij is dat in ieder geval niet gelukt) maar geniet van de prachtige tekeningen!
Sorel's meerminnen zijn dan weer zeer afschrikwekkend dan weer zeer zinneprikkelend. De prachtige natuurtekeningen, gloedvolle inkleuring en een geweldige sfeer doen je vergeten dat het verhaal eigenlijk niet te volgen is .
Het lijkt er op dat Sorel dit album heeft willen maken puur voor het plezier van het tekenen ervan.
Plezier dat hij deelt met de lezers van dit fraaie album...

 

(Hans Hartgers)

Interesse? Koop het album hier!