Recensie Lulu 1 & 2 HC door Etienne Davodeau

Recensie Lulu 1 & 2 HC door Etienne Davodeau

 

Recensie Lulu 1 & 2 HC
door Etienne Davodeau

 

Davodeau's nieuwste creatie Lulu begint (en eindigt) met Xavier die zes bezorgde intimi van Lulu vertelt wat haar overkomen is. En dat is niet alledaags. Op een dag verdween ze – na een sollicitatiegesprek – plotsklaps uit het leven van haar man en drie kinderen. Ze belt nog even om te zeggen dat ze zich geen zorgen moeten maken, maar dat doen ze natuurlijk wel.
Het is Lulu allemaal even teveel geworden, ze neemt haar intrek in een hotel en ontmoet handelsreizigster Solange, die haar naar de kust brengt. Daar loopt ze wat rond, knoopt niet geplande contacten aan en kijkt vooral urenlang naar de zee.
Het is met name door deze kale plaatjes vol horizonten dat de lezer zich gewaar wordt van Lulu's vreemde gemoedstoestand. En door Xavier's relaas, die Lulu achterna gereist is, maar aarzelt zich tot haar te wenden.
Er is iets aan Lulu veranderd...
Ze lijkt gelukkiger en hij weet niet goed of hij wel het recht heeft haar met weer met het thuisfront en haar verre van gemakkelijke man te confronteren.
Het duurt niet lang of de keus is niet meer aan Xavier, hij wordt door Lulu's nieuwe vrienden betrapt en ter verantwoording geroepen. Dan wordt het nog vreemder, Morgane – Lulu's tienerdochter – duikt op met haar twee broertjes. Hoewel ze uit is op een confrontatie besluit ze samen met Xavier Lulu nog even met rust te laten en wat tijd te gunnen. Ook Morgane is zich bewust van de beperkingen van het huwelijk van haar ouders.

Etienne Davodeau vertelt een best bizar verhaal over een mental breakdown of een midlife crisis zo u wilt, waarbij hij de lezer tot het eind toe in spanning houdt hoe dit alles af zal lopen.
Een goede vondst is ook dat hij het verhaal laat vertellen door Xavier (en later door Morgane). Hoewel het vreemd klinkt dat de intimi van iemand die van huis wegloopt op de hoogte zijn van al haar doen en laten tijdens haar 'vakantie' is wat Davodeau vertelt toch volstrekt logisch en geloofwaardig.
Zijn losse tekenstijl en zijn sobere inkleuring zijn het perfecte voertuig voor dit verhaal.
Lulu is – na De onwetenden Kroniek van een kruisbestuiving – de tweede klassestrip van zijn hand.



(HH)

Interesse? Koop het album hier!