Ronson Inc. 1

 

 

Het stripblad Eppo verrees in 1976 uit de as van de ter ziele gegane bladen Pep en Sjors. Hoewel Eppo het niveau van Pep mijns inziens nooit helemaal gehaald heeft was het toch een goed blad. Eigenlijk het beste dat er de jaren '70 en '80 van de vorige eeuw in Nederland te krijgen was. In de jaren '90 begon het echter te wankelen en na een aantal naamsveranderingen en

Century 21

 

 

Wie zich afvraagt waar Storm-tekenaar Don Lawrence de kneepjes van het vak leerde moet de boeken van Century 21 maar eens doorbladeren. Met name de tekeningen die Ron Embleton speciaal voor de eindaftiteling van televisieserie Captain Scarlet maakte (en waarvan er twee in dit boek afgedrukt zijn) lijken verdomd veel op het werk

Een lange bloedige nacht

 

 

Een lange bloedige nacht is opgezet als een toneelstuk. 'Wat een onzin, een strip is een strip, geen toneelstuk!', dacht ik in eerste instantie, maar na lezing van het Eerste bedrijf (het eerste van twee delen) heeft het boek er inderdaad wel wat weg. Niet dat 't veel uitmaakt, al is de korte opsomming van de hoofdpersonages vooraf wel handig in een strip waar zoveel personen in

Het beste van Eddy Paape

 

 

Alsof er nog niet genoeg nieuwe strips uitkomen is uitgeverij Bonte ook nog eens begonnen aan de uitgave van een driedelige reeks met ouwe meuk. Dat klinkt negatief, maar ik ben er erg blij mee. Het betreft namelijk verhalen van Yves Duval die Eddy Paape in de zestiger jaren tekende voor het weekblad Kuifje. In die tijd was het gebruikelijk dat een stripblad elke week een kort historisch verhaal

De laatste Kathaar

 

 

Hoewel de Katharen in de wereldgeschiedenis maar een klein onbeduidend plekje innemen zijn er toch al heel wat strips over hen verschenen. Hun verhaal heeft dan ook alle elementen in zich die een spannende strip nodig heeft, inclusief tragische afloop. De laatste Kathaar is – hoewel de titel anders doet vermoeden – vast niet het láátste stripboek over deze

Kleine Christiaan

 

 

Kleine Christiaan groeit op in de jaren zestig en zeventig. Hij kijkt naar de televisie en leest stripboeken. Met zijn vriendjes discussieert hij op het schoolplein over het TV-programma van de avond ervoor of over de avonturen van hun striphelden in Pif, een Frans weekblad van die tijd. De rest van de dag vertoeft Christiaan in zijn fantasiewereld.

De Generaal stripparel

 

 

Na 1996 werd het stil rond de Generaal, de strip van Peter de Smet die sinds 1971 Nederlandse stripbladen als Pep en Eppo onveilig maakte. Niet omdat er geen belangstelling meer voor de strip was, maar omdat de uitgever Big Balloon er geen brood meer in zag. Eigenlijk hadden ze er al na deel 11 mee willen stoppen, met als gevolg dat De Generaal deel 12 in een erg kleine oplage verscheen en één van de zeldzaamste Nederlandse strips uit de jaren '90 werd.
Er verschenen nog een deel 13 en 14 en toen was de koek op.
Of niet?
Nee, anno 2010 – na veertien jaar radiostilte – is de Generaal terug!
Stripschrift heeft één van haar stripparels gewijd aan Generaal-strips die tussen 1991 en 1994 werden gepubliceerd in Straks studeren.

 

Bouncer 6 & 7

 

 

Eigenlijk zouden we in Nederland niet alleen aan vakantiespreiding moeten doen, maar ook aan stripspreiding. Niet alleen verschijnen alle nieuwe strips altijd op één enorme hoop, waardoor het overzicht compleet zoek is en onbekendere strips ondersneeuwen; tevens krijg je vaak veel gelijksoortige strips in één lading op je bordje. Largo Winch verschijnt samen met

Sjaak & oom George

 

 

Toen ik 25 jaar geleden – vijftien jaar oud – voor het eerst als klant bij De Strip-Aap binnenstapte wist ik wel waar ik mijn eerste salaris aan op ging maken. Met mijn baantje als bewaker in het portiek van een kledingwinkel verdiende ik niet al te veel en ik had behoefte aan véél strips. Veel voor weinig moest het dus worden. Ik kocht een tweedehands jaargang

Blazing Combat

 

 

Waarom er van Blazing Combat maar 4 afleveringen verschenen zijn is op het eerste oog een raadsel. Was er voor een blad met een dergelijke kwaliteit geen markt in het Amerika van de jaren zestig? Grootheden als Reed Crandall, Alex Toth, Wallace Wood, George Evans, Frank Frazetta en John Severin verkeerden op de toppen van hun kunnen en ook het niveau van de verhalen die Archie Goodwin voor het blad schreef is legendarisch. Het lag dan ook niet aan