Recensie De avonturen van Panda band 35 HC door Piet Wijn naar Marten Toonder

Recensie De avonturen van Panda band 35 HC door Piet Wijn naar Marten Toonder

 

Recensie De avonturen van Panda band 35 HC
door Piet Wijn naar Marten Toonder

 

Ik roemde in een eerdere recensie al de kwaliteiten van de Panda-ballonstrip van Piet Wijn, maar ik voelde mij na het lezen van De avonturen van Panda deel 35 geroepen dat nog eens dunnetjes over te doen. In deel 34 moest Wijn nog even zijn weg vinden, maar in deel 35 heeft hij de slag te pakken!
En dan heb ik het met name over de verhalen die hij vertelt.
Dat hij tekenen kon, dat wist u allang.

Piet Wijn, ik zag hem eigenlijk nooit als tekstschrijver, maar altijd als tekenaar. Misschien omdat zijn werk voor Toonder grotendeels gepubliceerd werd onder Toonder's naam en Douwe Dabbert geschreven werd door Thom Roep. Hij schreef natuurlijk zelf zijn strip Aram en incidenteel ook wel andere strips, maar die verhalen maakten niet gek veel indruk op me.
Hoe anders is dat nu met zijn Panda-ballonverhalen!
Wijn geeft er blijk van dat hij de Toonderiaanse wereld heel erg goed doorheeft. Een gevolg van de jarenlange samenwerking met – de man voor wie Wijn diverse strips schetste, waaronder Tom Poes – Toonder?
Blijkbaar is iets van Toonders geest doorgesijpeld in Wijn's denkraam!

Panda is – zoals hij dat de hele reeks lang was – steeds op zoek naar een leermeester. In deze 35e band komt hij in aanraking met allerlei rare figuren: Een beter-weter, een meesterknecht, een meester-held, een meester-tegensteller, een jonge toekomstige koning die gehard moet worden en een meester-verjonger.
Speels en met veel sfeer pakt Wijn thema's aan als de automatisering, de jacht op geluk en – altijd top voor moralistische verhaaltjes – de menselijke hebzucht.
Als iets te mooi om waar te zijn lijkt, dan is het waarschijnlijk ook mooi om waar te zijn... Maar ja, die verleiding.


Eén van de fraaiste verhalen uit deze bundel: De meester-verjonger over een kwakzalver die verjongingspillen verkoopt (De meester-verjonger).
De pillen werken zo goed dat de kwakzalver (een kikker) zelf haast terugverandert in een kikkervisje en Jollipop (Panda's butler) er bijna aan onderdoor gaat. Een avontuur over zware thema's als verslaving en het ontkennen van je leeftijd. Wijn sluit het verhaal perfect af met de redding van Jollipop die zich daarna gelukkig weer eh, de oude voelt.
Ik zal de overige verhalen hier niet gaan voorkauwen, maar steeds weer weet Wijn de juiste balans te vinden tussen moraal, creativiteit en sfeer.
Net als Toonder in zijn beste verhalen maakt hij gebruik van woordspelingen om grote maatschappelijke problemen te vertalen naar de dagstrip.
Uitgeverij Clichée gaat, naast de complete uitgave in 44 banden, ook Panda-ballonverhalen van Piet Wijn in kleur uitgeven (Het eerste De spiegelbloemen is op het moment dat ik dit schrijft net uit).
Veel striplezers hebben het niet zo op zwart-wit, maar Panda is er voor gemaakt.
Ze werden ongekleurd gepubliceerd in dagbladen. De met rastertjes opgeleukte tekeningen zijn prachtig van zichzelf en de verhalen die Wijn voor Panda verzon zijn – ik zeg het nogmaals – onverwacht sterk!
Heeft helemaal geen kleur nodig, is 'kleurrijk' genoeg van zichzelf.

 

 



(Hans Hartgers)

Interesse? Koop het album hier!