Recensie Het blauwe chalet Vrije Vlucht HC door Jean-Claude Servais

Recensie Het blauwe chalet Vrije Vlucht HC door Jean-Claude Servais

 

Recensie Het blauwe chalet Vrije Vlucht HC
door Jean-Claude Servais

 

Jean-Claude Servais zit al decennia lang met zijn hoofd in de bossen, al getuigden zijn recentste strips daar niet zo zeer meer van. In zijn jongste Vrije Vlucht-album Het blauwe chalet speelt de natuur echter weer een uitbundige hoofdrol.

Alice's opa was sprookjesschrijver, werk dat hij deed in zijn 'blauwe chalet' in de Wolvenvallei.
Dat is méér dan een hutje in het bos, haast een ander universum waar moeder natuur heerst.
Als Alice op een dag per ongeluk de 'poort' doorgaat en in de Wolvenvallei verzeild raakt wil ze er nooit meer weg. Dat houdt ze vol, ze leeft er haar hele leven. Op het ritme van de natuur.

 

Servais weeft werkelijkheid en legende door elkaar en lijkt hooguit een beetje geforceerd op zoek te zijn geweest naar sagen en legendes om zijn verhaal mee op te leuken.
Eén van de sterkste verhaalelementen is dat Alice's dochter Roos juist weer kiest voor ónze wereld.
Servais benadrukt daarmee het kringloop-karakter van de natuur...  én die van dit verhaal.
Wie dat verhaal overigens puur rationeel beschouwt kan er de nodige gaten in schieten, maar dan begrijp je niet wat Servais met dit verhaal wil zeggen.
Misschien moet je een beetje een dromer zijn om Het blauwe chalet op waarde te schatten...
De strip voelt aan als een experiment en al komt Servais daar misschien niet op alle fronten helemaal uit, het heeft een frisheid die we de laatste jaren een beetje gemist hebben in 's mans werk.



(HH)

Interesse? Koop het album hier!