Recensie Jan van Haasteren collectie 1 De Argonautjes en het water van de Styx door Jan van Haasteren & Patty Klein

 Recensie Jan van Haasteren collectie 1 De Argonautjes en het water van de Styx door Jan van Haasteren & Patty Klein

 

Recensie Jan van Haasteren collectie 1
De Argonautjes en het water van de Styx
door Jan van Haasteren & Patty Klein

 

Het water van de Styx; een 'nieuw' deel van De Argonautjes, in – alweer – een nieuwe reeks? Hoe zit dat nou eigenlijk?
De Argonautjes was één van de eerste Nederlandse strips die speciaal voor het blad Pep – dat op zoek was naar Nederlandse inbreng – vervaardigd werd door (voormalige) medewerkers uit de Toonderstudio's. Dick Matena tekende op scenario van Lo Hartog van Banda de belevenissen van De Argonautjes, waarbij de schrijver rijkelijk putte uit de Griekse sagen en Matena de strip Asterix als referentiemateriaal gebruikte. Het eerste avontuur was nog even zoeken en wennen, maar al snel ontwikkelde de tekenaar zich en werd de strip één van de mijlpalen van de Nederlandse stripwereld. Echter zonder dat er ooit een fatsoenlijke album-uitgave op gang gebracht werd.
Het stripschap publiceerde– in samenwerking met Oberon – bijna alle avonturen in een aantal zwart-wit-albums. Slecht één album verscheen destijds – goedkoop geproduceerd – in kleur in de Pep Strip-o-theek. Een kleurenuitgave kwam er pas recent, bij Rijperman, maar dat project lijkt na vier delen gestrand.
En nu komt Uitgeverij Favoriet ineens met de Jan van Haasteren collectie deel 1.
Toen Dick Matena en Lo Hartog van Banda er in 1973 de brui aan gaven werden Jan van Haasteren en Patyy Klein bereid gevonden de serie voort te zetten. Eén avontuur verscheen er in de Pep: Het water van de Styx. Daarna waagde Gideon Brugman (Professor Ambrosius) nog een poging, maar dat project bleef onvoltooid.
Het doek was definitief gevallen voor De Argonautjes...


Het tekenwerk van Jan van Haasteren (Baron van Tast tot Zeveren, Erik & Opa, Tinus Trotyl) is van een heel andere orde dan dat van Dick Matena. Het is uit duizenden herkenbaar, dat wel, maar zo geraffineerd als Matena tekende, zo gemanierd is het werk van de man die we tegenwoordig vooral kennen als de 'puzzelman' vanwege de manische volgepropte legpuzzels waar hij carrière mee maakte. Strips maakt de man al járen niet meer.
Denk na het lezen van het bovenstaande niet dat ik iets heb tegen Van Haasteren's tekenstijl. In tegendeel. Ik heb zijn stripwerk altijd met veel plezier gelezen, maar in zijn eenmalige album van De Argonautjes kan hij zijn manie niet goed kwijt.
Er is in een avonturenstrip als deze geen plaats voor haaienvinnen die door het zand ploegen, of voor andere visuele geintjes waar Van Haasteren zijn strips mee placht vol te proppen.
Toch valt bij herlezing Het water van de Styx me alleszins mee, al is het ironisch dat juist deze appendix in De Argonautjes-saga van alle avonturen de fraaiste heruitgave toebedeeld kreeg...


(HH)

Interesse? Koop het album hier!