Recensie Love in vain HC Robert Johnson 1911-1938 door Mezzo & Jean-Michel Dupont

Recensie Love in vain HC Robert Johnson 1911-1938 door Mezzo & Jean-Michel Dupont

 

Recensie Love in vain HC
Robert Johnson 1911-1938
door Mezzo & Jean-Michel Dupont

 

Muziek en strips, het is een machtige combinatie! Misschien niet voor niets dat beiden te vangen zijn onder de term 'plaatjes'. Naast het feit dat ik in het verzamelen van beiden ongeveer even fanatiek ben, laten ze zich ook prima sámen genieten. Vrijwel elke zondags draai ik mijn nieuw verworven plaatjes en lees daarbij mijn recent gescoorde stripboeken.
Zo heel af en toe dwingt een stripboek je om bepaalde muziek op te zetten. Zoals bij
Love in vain. Wie dat leest moet er eigenlijk die fantastische en essentiële dubbelaar met het complete werk van Robert Johnson bij draaien. Pas dan is het 'plaatje' compleet. Maar zelfs wie geen Robert Johnson-platen in huis heeft om te draaien kan geraakt worden door de sfeer die tekenaar Mezzo met emmers tegelijk over zijn zwart-wit tekeningen uitgegoten heeft.

Hij en zijn scenarioschrijver Jean-Michel Dupont hebben zich terdege gedocumenteerd wat betreft het leven van hun onderwerp Robert Johnson en de geschiedenis van de blues, maar Mezzo heeft ook zeker visueel zijn huiswerk gedaan. Hij zet een geloofwaardige leefwereld neer voor de jong gestorven bluespionier, waarin ook tal van andere blueshelden een bijrol spelen en zelfs The Rolling Stones – die ons vanuit de jaren zestig de weg terug wezen naar Johnson en zijn tijdgenoten – hun opwachting maken.
Natuurlijk komt in hun boek het overbekende crossroads-verhaal aan bod – waarin Robert Johnson op een kruispunt van wegen midden in de nacht zijn ziel aan de duivel verkoopt in ruil voor vingervlugheid op de gitaar – maar de auteurs laten niet na te vermelden dat er in die tijd legio bluesartiesten rondliepen die hetzelfde claimden. De duivel dreef blijkbaar een levendige ruilhandel in muzikaal talent, maar hij (hij is de verteller van dit album) kan zich de deal met Johnson niet herinneren...

Het tekenwerk van Mezzo is fantastisch. Zijn met zorg gepenseelde tekeningen zijn helder en duister tegelijk en doen denken aan het werk dat Robert Crumb maakte over die andere bluespionier Charley Patton en aan het werk van onze eigen Peter Pontiac, die nu in de hemel waarschijnlijk Robert Johnson
naar het leven (of is het dan naar de dood?) zit te tekenen...
Love in vain – zoals immer vlekkeloos uitgegeven door uitgeverij Sherpa – is voor wie maar niet genoeg kan krijgen van 'plaatjes' van beider soort een niet te missen uitgave...

(HH)

Interesse? Koop het album hier!